Primitieve reflexen

Zoals jullie misschien wel weten heb ik een tijdje geleden de deelopleiding RMT 1 en 2 gevolgd. Een methode gericht op het integreren van primitieve reflexen door middel van simpele ritmische bewegingen. Ik heb veel geleerd over de ontwikkeling van een kind en nieuwe inzichten gekregen waarom leren niet bij elk kind vanzelf gaat.

 

Het lichaam wordt geleid en werkt samen met de hersenen. Je kunt deze 2 niet los van elkaar koppelen.

Wanneer een baby geboren wordt, reageert hij/zij op geluiden, aanraking, licht en andere informatie opgepikt door de zintuigen. Dit zorgt ervoor dat baby’s hun wereld gaan ontdekken en hiermee in interactie kunnen gaan. De reacties die baby’s geven op hun omgeving zijn automatisch en noemen we reflexen. Deze reflexen helpen baby’s al tijdens het bevallingsproces en ook daarna, bij het aanpassen aan het leven buiten de baarmoeder. Daarnaast zijn zij een belangrijke voorwaarde voor het ontwikkelen van motorische en cognitieve vaardigheden.

Normaal gesproken verdwijnen/integreren deze reflexen binnen het eerste jaar en ontwikkelen sommige zich door tot natuurlijke, volwassen, vrijwillige reacties. Als kinderen groeien en ontwikkelen, ontwikkelen de reflexen mee. Dit hangt samen met de ontwikkeling van het centrale zenuwstelsel.

 

Waarom integreren reflexen niet altijd?

 

Soms is er geen aanwijsbare reden waarom reflexen niet goed integreren, maar vaak is er een punt in de ontwikkeling van een kind die hiermee in relatie gebracht kan worden. Dat is waarom ik bij de start van de begeleiding altijd vraag naar de medische geschiedenis en de ontwikkeling tijdens de zwangerschap en de bevalling. Hierdoor kunnen we ontdekken waar er mogelijk iets in de weg heeft gezeten.

Er zijn veel verschillende theorieën waarom primitieve reflexen niet altijd goed integreren. Een studie gepubliceerd in the journal of developmental & behavioral pediatrics heeft gekeken naar baby’s die geclassificeerd waren met een erg laag geboortegewicht. Op latere leeftijd zijn zij onderzocht op aanwezige reflexen. Om een goede vergelijking te maken, zijn ook baby’s onderzocht die startten met een gezond geboortegewicht. De kinderen met een lager geboortegewicht lieten sterker aanwezige reflexen zien en een grotere achterstand wat betreft motorische vaardigheden, in vergelijking met de kinderen met een gezond geboortegewicht.


Naast een laag geboortegewicht zijn hieronder nog een paar mogelijke oorzaken op een rijtje gezet voor het niet integreren van reflexen:


* Prematuur baby's 

* Problemen tijdens de bevalling (langdurig, heel kort, nood keizersnede, vacuüm pomp, tang etc.)

* Veel of ernstig ziek zijn als kind

* Het oplopen van een trauma of letsel in de kindertijd

* Weinig tijd besteed op de buik en op de grond (veel in de box, kinderstoel, wagen of in loopstoeltje)

* Geen of weinig mogelijkheid om de omgeving te ontdekken (handicap)

De relatie tussen geboortetrauma’s en niet geïntegreerde zijn te verklaren doordat veel reflexen worden gestimuleerd tijdens de doorgang door het bevallingskanaal. Dit betekent niet dat alle baby’s die geboren worden met een keizersnede, problemen ervaren met hun reflexen. Of daarom automatisch een achterstand oplopen in de ontwikkeling en moeilijkheden zullen ervaren op school. Dit is enkel een mogelijke oorzaak.

Net als weinig beweging. Kinderen leren en ontdekken door middel van input vanuit de zintuigen. Door beweging verbeteren kinderen hun motorische vaardigheden, die er op hun beurt weer voor zorgen dat kinderen hun cognitieve vaardigheden kunnen ontwikkelen. Deze basis vaardigheden zorgen ervoor dat het brein zich verder goed ontwikkelt. Baby’s gebruiken in eerste instantie voornamelijk hun primitieve brein. Het primitieve brein zorgt voor de ontwikkeling van de reflexen die baby’s nodig hebben om te kunnen overleven en de wereld te ontdekken (zuigen, grijpen, hoofdje optillen etc.). Deze reflexen verdwijnen naarmate de prefrontale cortex meer stimulatie krijgt en zich ontwikkelt. Dit gebeurt door middel van beweging. Wanneer baby’s minder de mogelijkheid hebben (handicap, veel ziek, prematuur baby’s à couveuse) of krijgen (veel in de box) om te bewegen, zullen reflexen mogelijk niet goed geïntegreerd worden.

 

Reflexen en ADHD

Er zijn verschillende studies gedaan naar kinderen met ADHD en actieve niet geïntegreerde reflexen. Er zit namelijk best wat overlap in de symptomen die beiden kunnen laten zien. In een studie uit 2004 is een onderzoek uitgevoerd met 109 jongens in de leeftijd van 7-10 jaar, om te kijken naar het verschil in actieve/aanwezige reflexen bij jongens met ADHD en zonder. Resultaten lieten zien dat jongens met ADHD ook vaker nog actieve niet geïntegreerde reflexen hadden in het lijf dan jongens zonder ADHD. De nog actieve reflexen die gevonden zijn in dit onderzoek waren de Moro (sensorische problemen), ATNR (moeite met het oversteken van de middenlijn van het lijf), de STNR (slechte houding, w-zitten en ontwikkelingsachterstand) en de TLR (bedplassen, gespannen spieren --> tenen lopen, coördinatie problemen en concentratieproblemen). De resultaten wezen ook op zowel directe als indirecte relaties tussen niet geïntegreerde Moro, ATNR, STNR en TLR-reflexen met ADHD en prestatie op het gebied van rekenen.

Wanneer reflexen nog actief zijn, zullen kinderen hiervoor zoveel mogelijk onbewust proberen te compenseren. Dit is heel lastig, en kost ontzettend veel energie. Energie die nu niet meer gebruikt kan worden om stil te zitten, te leren en goed te kunnen concentreren. Signalen die in de klas kunnen worden opgevat als een kind dat ongeïnteresseerd is, aanwezig/druk, slecht gemotiveerd en dromerig en die ertoe kunnen leiden dat het kind een leerachterstand oploopt.

Belangrijk is het, om daarom terug te gaan naar de basis (reflexen) om te kijken wat we hierin kunnen verbeteren. Kijk daarom eens naar de signaleringslijst op de website. Herken je zaken die spelen bij jouw kind, of misschien wel bij jouw zelf? Neem gerust contact op zodat we kunnen overleggen.


Reactie schrijven

Commentaren: 0